Μια ακραία μορφή εμφάνισης της αιθαλομίχλης που συνέβη πριν από χρόνια

Ψύχραιμη ματιά

Επιμέλεια: Βασίλης Αλεξίου, Φιλόλογος ^[1]

                                                                                       

Η αιθαλομίχλη είναι ένα είδος ατμοσφαιρικής ρύπανσης που δημιουργείται από μείγμα καπνού και ομίχλης στον αέρα.  Το συγκεκριμένο μείγμα περιέχει επιβλαβή σωματίδια, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα στον ανθρώπινο οργανισμό, ιδίως σε ευπαθή άτομα. 

           Μια ακραία μορφή εμφάνισης της αιθαλομίχλης που συνέβη πριν από χρόνια

Η περίπτωση του Λονδίνου (1952)

Το Λονδίνο, από τη Ρωμαϊκή κιόλας εποχή, ήταν γνωστό για την ομίχλη του, η οποία όμως έγινε πολύ εντονότερη με την έλευση της βιομηχανικής εποχής το 18ο αιώνα, οπότε τα εργοστάσια απελευθέρωναν αέρια και τεράστιες ποσότητες επιβλαβών σωματιδίων στην ατμόσφαιρα.  Η αιθαλομίχλη, όμως, που εμφανίστηκε το 1952 είχε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, αφού γινόταν αντιληπτή από την δυσάρεστη οσμή της και την κιτρινοκαφέ χροιά της, που διέφερε πολύ από την καθαρή λευκή ομίχλη των αγροτικών περιοχών και ονομάστηκε Smog, από συνδυασμό των λέξεων smoke (καπνός) και fog (ομίχλη).

Ο Δεκέμβριος του 1952 ήταν πολύ βαρύς για το Λονδίνο.  Λόγω του κρύου και των έντονων χιονοπτώσεων, οι Λονδρέζοι, προκειμένου να ζεσταθούν, έκαιγαν μεγάλες ποσότητες κάρβουνου (ορυκτού άνθρακα), με αποτέλεσμα τη δημιουργία πυκνού νέφους καπνού σε όλη την πόλη και τις γύρω περιοχές.

Υπό κανονικές συνθήκες, αυτό δε θα μπορούσε να δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα, καθώς ο καπνός θα διασκορπιζόταν στην ατμόσφαιρα.  Ωστόσο, τις συγκεκριμένες μέρες, σχηματίστηκε στην ατμόσφαιρα ένας αντικυκλώνας που έσπρωχνε τον αέρα προς τα κάτω, αυξάνοντας κατά πολύ τη θερμοκρασία του.  Ο αέρας, δηλαδή, κοντά στο έδαφος ήταν ζεστότερος από εκείνον στα ψηλότερα στρώματα της ατμόσφαιρας και έτσι δημιουργήθηκε η λεγόμενη «θερμοκρασιακή αναστροφή», δημιουργώντας ένα είδος φυσικού «θερμοκηπίου», με αποτέλεσμα να παγιδευτεί ο ζεστός καπνός που έβγαινε από τις καμινάδες, δημιουργώντας τελικά μια θανάσιμη τοξική παγίδα.  Αυτό το γεγονός, σε συνδυασμό με την αυξημένη εκπομπή διαφόρων επιβλαβών ρύπων και την απόλυτη άπνοια, δημιούργησε ένα δηλητηριώδες νέφος αιθαλομίχλης, που κράτησε από τις 5 ως τις 9 Δεκεμβρίου του 1952.

Εκτός, πάντως, από τον καπνό των τζακιών, το φαινόμενο της αναστροφής είχε ως αποτέλεσμα να παγιδευτούν μικροσωματίδια και άλλοι ρύποι από βιομηχανίες και πετρελαιοκίνητα οχήματα, που οι άνεμοι είχαν μεταφέρει στο κέντρο από την ευρύτερη περιοχή του Λονδίνου. Ό,τι καιγόταν, όμως, στα τζάκια, περιείχε μεγάλη ποσότητα θείου, που σε συνδυασμό και με άλλες μετεωρολογικές παραμέτρους, δημιούργησε ένα στρώμα αιθαλομίχλης ύψους 100-200 μέτρων!

Το στρώμα αυτό αιθαλομίχλης κάλυψε για τέσσερις ολόκληρες ημέρες το Λονδίνο και προκάλεσε το θάνατο τουλάχιστον 4.000 ανθρώπων (κατ’ άλλους τα θύματα ξεπέρασαν τις 8.000)[2], καθώς και σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα σε τουλάχιστον 100.000 άτομα!  Η ορατότητα περιοριζόταν σε περίπου 5 μέτρα, οι πολίτες κυκλοφορούσαν την ημέρα με φανάρια, φορούσαν μαντήλια και ιατρικές μάσκες στα πρόσωπά τους, όλες οι επίγειες και εναέριες συγκοινωνίες σταμάτησαν, ενώ ακυρώθηκαν ακόμη και κινηματογραφικές προβολές και θεατρικές παραστάσεις, λόγω της αιθαλομίχλης που είχε διεισδύσει μέσα στις αίθουσες. Οι επιστήμονες της εποχής υπολόγισαν ότι κάθε μία από τις συγκεκριμένες μέρες εκλύονταν περίπου  1.000 τόνοι σωματιδίων καπνού, 2.000 τόνοι διοξειδίου του θείου, 140 τόνοι υδροχλωρικού οξέος και- το πιο επικίνδυνο- και 800 τόνοι θειικού οξέος!

Τελικά, μετά από 4 μέρες αποπνικτικών φαινομένων, οι συνθήκες που δημιούργησαν το πρόβλημα άλλαξαν, ο άνεμος απομάκρυνε μέρος του νέφους, ενώ η δυνατή βροχή καθάρισε σε μεγάλο βαθμό την ατμόσφαιρα.

---

[1]  Ο κ. ΑΛΕΞΙΟΥ αρθρογραφεί κάθε Πέμπτη και Κυριακή. (Για τυχόν επισημάνσεις, παρατηρήσεις, επικοινωνία  κ.τ.λ: vaalexiou@yahoo.gr)

[2] Οι περισσότεροι από τους θανάτους προήλθαν από λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος και υποξία (έλλειψη οξυγόνου), ως αποτέλεσμα της απόφραξης των αεραγωγών από το πύο, που δημιούργησαν οι τοξικές ενώσεις της αιθαλομίχλης.  Οι κυριότερες λοιμώξεις που προκλήθηκαν είναι η βρογχοπνευμονία και η οξεία πυώδης βρογχίτιδα, ενώ τα περισσότερα από τα θύματα της θανατηφόρας ρύπανσης ήταν παιδιά και ηλικιωμένα ή ευπαθή άτομα.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ για το Β3 και Β2, Β1 του 5ου Γυμνασίου

1^η  Άσκηση: Να δηλώσετε τον βαθμό των παρακάτω υπογραμμισμένων επιθέτων.

α)  Εγώ θεωρώ ότι μπορείς να γίνεις ο πιο καλός μαθητής της τάξης. →

β)  Η βοήθειά σου ήταν σημαντικότατη για την ολοκλήρωση του έργου. →

γ) Πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί, γιατί η θάλασσα σ’ αυτό το σημείο είναι βαθιά. →

δ) Τα μαθήματα της φετινής χρονιάς είναι δυσκολότερα από τα περσινά. →

2^η  Άσκηση: Να συμπληρώσετε τον παρακάτω πίνακα.

ΘΕΤΙΚΟΣ	ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟΣ	ΥΠΕΡΘΕΤΙΚΟΣ
		ΣΧΕΤΙΚΟΣ	ΑΠΟΛΥΤΟΣ
μεγάλος
	συνηθέστερος
		ο πιο νέος
	βαρύτερος
διαβασμένος
			βαθύτατος
	ικανότερος

ΚΕΙΜΕΝΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ, Β3, Β2,Β1 5ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ: Η ιστορία του “κουφού βατράχου”.

Αν θέλεις να πετύχεις τους στόχους σου, γίνε “κουφός βάτραχος”. 

Κάποτε έγινε ένας αγώνας βατράχων. Στόχος να ανέβουν στην ψηλότερη κορυφή ενός πύργου. Πολλοί άνθρωποι μαζεύτηκαν να τους υποστηρίξουν. Ο αγώνας άρχισε …

Στην πραγματικότητα, ο κόσμος δεν πίστευε ότι ήταν εφικτό, να ανέβουν οι βάτραχοι στην κορυφή του πύργου και το μόνο που άκουγες ήταν: «Τι κόπος! Ποτέ δε θα τα καταφέρουν..».

Οι βάτραχοι άρχισαν να αμφιβάλλουν για τους εαυτούς τους Ο κόσμος συνέχιζε: «Τι κόπος! Ποτέ δε θα τα καταφέρουν..».

Και οι βάτραχοι, ο ένας μετά τον άλλο, παραδέχονταν την ήττα τους, εκτός από έναν, που συνέχισε να σκαρφαλώνει. Στο τέλος, μόνο αυτός, και μετά από πολύ προσπάθεια, κατόρθωσε να φθάσει στην κορυφή!!!

Ένας από τους χαμένους βατράχους, πλησίασε να τον ρωτήσει πώς τα κατάφερε να ανέβει στην κορυφή.

 Τότε συνειδητοποίησε ότι… ήταν κουφός!!!

Το συνηθίσαμε (;) και αυτό…

Ψύχραιμη ματιά

Επιμέλεια: Βασίλης Αλεξίου, Φιλόλογος ^[1]

Το συνηθίσαμε (;) και αυτό…

Το συνηθίσαμε, δεν αντιπροσωπεύει τίποτα, σαν όλα τα πράγματα που έχουμε συνηθίσει και σας μιλώ γι' αυτό, γιατί δε βρίσκω τίποτα, που να μην το συνηθίσαμε… Γιώργος Σεφέρης

Πριν από δύο- τρία χρόνια τέτοιες μέρες τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (Μ.Μ.Ε.) καθημερινά «χάλαγαν τον κόσμο» για την υπόθεση αυτή. Έδειχναν «υπερευαισθησία» τάχα και αφιέρωναν πολύ χρόνο. Μιλώ για την αιθαλομίχλη. Αυτό το είδος ατμοσφαιρικής ρύπανσης που δημιουργείται από μείγμα καπνού και ομίχλης στον αέρα.  Το συγκεκριμένο μείγμα περιέχει επιβλαβή σωματίδια, τα οποία προκαλούν σοβαρά προβλήματα στον ανθρώπινο οργανισμό, ιδίως σε ευπαθή άτομα. 

Παραθέτω ενδεικτικά ένα κείμενο της εποχής εκείνης: «Πνίγηκε» χθες η πόλη μας από την αιθαλομίχλη. Τα τζάκια και οι ξυλόσομπες φαίνεται να πήραν… φωτιά για να ζεσταθούν τα νοικοκυριά, «πνίγοντας» την πόλη στους ρύπους. Το φαινόμενο ήταν έντονο από τις πρωινές ώρες, επιδεινώθηκε όμως το βράδυ. Η ατμόσφαιρα ήταν τόσο θολή, σαν να επικρατούσε πυκνή ομίχλη, ενώ η μυρωδιά καμένου ξύλου ήταν διάχυτη παντού, σε σημείο που να αναπνέει κανείς με δυσκολία...».

Τότε τα Μ.Μ.Ε. ασχολούνταν καθημερινά για την υπόθεση αυτή. Μάλιστα η τηλεόραση πρόβαλλε την είδηση δραματοποιημένη με ανάλογο οπτικοακουστικό υλικό, μουσική υπόκρουση, ύφος και τόνο φωνής του ρεπόρτερ. Στο τέλος παρουσίαζε για 10-15΄΄ και έναν ειδικό επιστήμονα, ο οποίος συμπιεσμένος μέσα στα στενά χρονικά- τηλεοπτικά όρια, προσπαθούσε να εξηγήσει σε εμάς, τους πολίτες, το θέμα και συνάμα να μας δώσει χρηστικές πληροφορίες.

Σήμερα τι γίνεται; Λύθηκε το πρόβλημα; Γιατί δεν προβάλλεται έστω για τη τηλεθέαση το θέμα; Έπαψε να υπάρχει η αιθαλομίχλη;  Ή μήπως το συνηθίσαμε, σαν όλα τα πράγματα που έχουμε συνηθίσει;[2]

Εγώ δεν πιστεύω ότι το πρόβλημα δεν είναι αισθητό- και ορατό- και φέτος. Όταν επιστρέφω το βράδυ από τυχόν δουλειές στο σπίτι μου η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη, ενώ από το μπαλκόνι βλέπω το νέφος της αιθαλομίχλης να πνίγει το φως του φεγγαριού! Ας μη γελιόμαστε, φίλοι μου. Όσο βαθαίνει η οικονομική κρίση στη χώρα μας, όλο και περισσότεροι πολίτες στρέφονται στη χρήση στερεών καυσίμων (ξύλο, πέλετς, κ.ά., αμφιβόλου ποιότητας), για να καλύψουν ανάγκες θέρμανσης. Ξέρουμε, λοιπόν, ποια είναι η αιτία.

Καλό είναι, όμως, να θυμηθούμε και ποιο είναι το κόστος της αιθαλομίχλης που πολλοί βέβαια συμπολίτες μας ήδη το «πληρώνουν»! Προ μηνών, οι ερευνητές του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης υπολόγισαν τα αυξημένα ποσοστά θνησιμότητας και νοσηρότητας του πληθυσμού εξαιτίας της ανεξέλεγκτης καύσης ξύλου τους δύο τελευταίους χειμώνες, προσδιορίζοντας το κόστος από την επιβάρυνση της δημόσιας υγείας. Τα χρόνια της κρίσης, λοιπόν, καταγράφονται επιπλέον 200 θάνατοι ετησίως, αριθμός που μεταφράζεται σε 3.450 χαμένα χρόνια ζωής!

​Εκτός από την αυξημένη θνησιμότητα, οι ερευνητές εντόπισαν και μεγαλύτερα ποσοστά νοσηρότητας: περισσότερα περιστατικά βρογχίτιδας, καθώς και αύξηση των εισαγωγών στα νοσοκομεία με καρδιαγγειακά και αναπνευστικά προβλήματα. Το μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν ιδιαίτερα τα παιδιά έως δύο ετών, τα οποία εκτίθενται σε αυτά τα σωματίδια, πέντε με επτά φορές περισσότερο από τους ενηλίκους.

Μάλιστα ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα, εξαιτίας της εισπνοής της αιθαλομίχλης είναι μεγαλύτερος από τον αντίστοιχο κίνδυνο που προέρχεται από τα καυσαέρια των αυτοκινήτων.

[Σημείωση: Στο επόμενο κείμενό μας, την Κυριακή 14/1, θα σας παρουσιάσω μια ακραία μορφή εμφάνισης της αιθαλομίχλης που συνέβη πριν από χρόνια σε άλλη χώρα. Γιατί τα χειρότερα ίσως μα μην τα έχουμε δει και βιώσει ακόμη.]

---

[1]  Ο κ. ΑΛΕΞΙΟΥ αρθρογραφεί κάθε Πέμπτη και Κυριακή. (Για τυχόν επισημάνσεις, παρατηρήσεις, επικοινωνία  κ.τ.λ: vaalexiou@yahoo.gr)

[2] Μνημόνια, Εν.φ.ι.α., εθνικές προσβολές,  ψέματα πολιτικών κ.ά.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ για το Α1 του 5ου Γυμνασίου

1^η  Άσκηση: Να βρείτε σε ποια φωνή ανήκουν τα παρακάτω ρήματα.

 

ΡΗΜΑ	ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ή ΠΑΘΗΤΙΚΗ;
κτυπώ
γυρίζω
νυστάζω
βασανίζομαι
συγκρούομαι
ερημώνω
βαριέμαι
τηλεφωνιέμαι

  

 

2^η  Άσκηση: Να σημειωθεί η συζυγία των παρακάτω ρημάτων. Στα ρήματα της β’ συζυγίας να σημειωθεί και η τάξη τους.

ΡΗΜΑΤΑ	ΣΥΖΥΓΙΑ	ΤΑΞΗ (για τα ρήματα της β΄ συζυγίας)
είχαν κτυπηθεί
πάρκαρες
ερημώθηκαν
θα έχω θυμηθεί
γυρίζεις
θα τραγουδώ
βασανίστηκαν
νύσταζαν
βαριέστε
προσποιήθηκαν

3^η  Άσκηση: Να βρεις τη διάθεση των ρημάτων στις παρακάτω προτάσεις, κυκλώνοντας τη σωστή απάντηση.

1. Ο Γιώργος χτύπησε την πόρτα.

α) ενεργητική, β) παθητική, γ) μέση, δ) ουδέτερη

2. Η Ελένη χτενίζει την κούκλα της.

α) ενεργητική, β) παθητική, γ) μέση, δ) ουδέτερη

3. Η Λήδα γέννησε την ωραία Ελένη.

α) ενεργητική, β) παθητική, γ) μέση, δ) ουδέτερη

4. Η ωραία Ελένη γεννήθηκε από τη Λήδα.

α) ενεργητική, β) παθητική, γ) μέση, δ) ουδέτερη

5. Κάθε πρωί πλένεται με κρύο νερό.

α) ενεργητική, β) παθητική, γ) μέση, δ) ουδέτερη

6. Η Ελένη ντύνεται μπροστά στον καθρέφτη.

α) ενεργητική, β) παθητική, γ) μέση, δ) ουδέτερη

7. Το δωμάτιο θερμαίνεται από το κλιματιστικό.

α) ενεργητική, β) παθητική, γ) μέση, δ) ουδέτερη

8. Ο Γιώργος χτύπησε τον αδερφό του κατά λάθος.

α) ενεργητική, β) παθητική, γ) μέση, δ) ουδέτερη

9. Ο Γιώργος όλη τη μέρα κάθεται.

α) ενεργητική, β) παθητική, γ) μέση, δ) ουδέτερη

Ανοιχτή επιστολή προς τον εμπορικό κόσμο της πόλης μας

Ψύχραιμη ματιά

 Επιμέλεια: Βασίλης Αλεξίου, Φιλόλογος [1]

Με θετικό πρόσημο τόσο σε αγοραστική κίνηση όσο και σε τζίρο ολοκληρώθηκε η εορταστική περίοδος σύμφωνα με τα στοιχεία έρευνας που διενήργησε η Ελληνική Συνομοσπονδία Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας (ΕΣΕΕ). Ο εμπορικός κόσμος ελπίζει μάλιστα η τάση αυτή να συνεχιστεί τη περίοδο των χειμερινών εκπτώσεων, […], δήλωσε ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ Βασίλης Κορκίδης.

Ανοιχτή επιστολή προς τον εμπορικό κόσμο της πόλης μας

[…] Ωστόσο, επειδή η οικονομική δυνατότητα των καταναλωτών έχει όντως συρρικνωθεί, αυτοί που έχουν πραγματική ανάγκη κάποιων προϊόντων και μη θέλοντας να πάνε σε άλλη πόλη, κάνουν το αυτονόητο: μια καλή έρευνα αγοράς με πολύ προσοχή.

Σε αυτή την κατάσταση (έρευνα αγοράς), λοιπόν, εγώ και πολλοί συγγενείς μου φέτος τα Χριστούγεννα διαπιστώσαμε διάφορες «αγκυλώσεις» (για να μην πω κουτοπονηριές) καταστηματαρχών από τις οποίες καταγράφω τρεις:

1^η περίπτωση: Καταστηματάρχης ανδρικών κυρίως ενδυμάτων έχει σε περίοπτη θέση στη βιτρίνα του καταστήματος του κουστούμι (σακάκι- παντελόνι) ένα μήνα πριν από τις εορτές σε τιμή 125€. Την περίοδο των εορτών η τιμή του (στο ίδιο ακριβώς σύνολο) άλλαξε. Έγινε 179€ (αύξηση 43%)!

2^η περίπτωση: Καταστηματάρχισσα γυναικείων ενδυμάτων προτείνει σε κυρία σύνολο ρούχων (κατάλληλων για επίσημη εκδήλωση) σε τιμή (συμπεριλαμβανόμενης της έκπτωσης) 180€. Τελειώνοντας, λέει στους παριστάμενους- ενδιαφερόμενους: «Θα χρειαστείτε, βέβαια, για την  περίσταση και μια  étole (ετόλ = μακριά γούνινη εσάρπα), αλλά μην σας σκοτίζει αυτή. Έχω πολλές και δεν κοστίζουν ακριβά, 25 - 30€ η καθεμία. Τρεις μέρες μετά η ενδιαφερόμενη πηγαίνει να αγοράσει την  étole, αφού βρήκε τελικά σε άλλο κατάστημα της πόλης σύνολο που την «κέρδισε». Η καταστηματάρχισσα της δείχνει δύο étole (ενώ κατά τα λεγόμενά της, πριν από τρεις μέρες είχε πολλές): η πρώτη κοστίζει 50€, ενώ η δεύτερη 80€ (δηλαδή σε τρεις μέρες οι  étole ακρίβυναν από 100 έως και 160%)! Άλλη κυρία «καπάρωσε» στο ίδιο κατάστημα φόρεμα αξίας 480€, αλλά ευρισκόμενη για δουλειές στην Αθήνα βρήκε το ίδιο ρούχο 240€ (επομένως στην πόλη μας ήταν ακριβότερο κατά 100%)! Τελικά απέστρεψε το βλέμμα της από τα καταστήματα της πόλης μας…

3^η περίπτωση: Ιδιοκτήτες (μάνα και γιός) καταστήματος ενδυμάτων που γενικώς έκαναν παλιότερα ό,τι περνούσε από το χέρι τους να μην κόβουν αποδείξεις, πουλάει ένδυμα 40€. Η πελάτισσα το «καπαρώνει», δίνοντας 10€ και την επόμενη μέρα πηγαίνει να το πάρει, δίνοντας  πιστωτική κάρτα (αγορά με POS). Η καταστηματάρχισσα δηλώνει πως (με υπαιτιότητα Τράπεζας) δεν έχει ακόμη POS (τέλη Δεκεμβρίου 2017!) και τελικά πληρώνεται τα υπόλοιπα 30€ με μετρητά, κόβοντας απόδειξη 20€!!!

Θέλετε, μήπως, να συζητήσουμε και για την ποιότητα των προϊόντων; Γιατί πολλά, πάρα πολλά, έχουν ολοφάνερα (στην ετικέτα τους) προέλευση την Κίνα.

Δεν αμφιβάλλω καθόλου ότι οι περισσότεροι έμποροι της πόλης μας είναι έντιμοι και παλεύουν νυχθημερόν οι ίδιοι και οι οικογένειες τους για την επιβίωση της επιχείρησής τους. Σε όλους τους χώρους συμβαίνουν τα ίδια. Για παράδειγμα στο δικό μου επαγγελματικό χώρο: δεν υπάρχουν εκπαιδευτικοί του δημόσιου σχολείου που «τρέχουν» κάθε απόγευμα από σπίτι σε σπίτι να προλάβουν τα ιδιαίτερα; Και βέβαια υπάρχουν. Έλα, όμως, που οι λίγοι κηλιδώνουν το χώρο…

Οι παραπάνω πρακτικές συμπεριφοράς δεν καλλιεργούν κλίμα εμπιστοσύνης στο καταναλωτικό κοινό, φίλοι μου έμποροι. Βέβαια, μια τέτοια συμπεριφορά φανερώνει και έναν πανικό, δεδομένου ότι ο τζίρος χρόνο με το χρόνο πέφτει. Αλλά, πιστέψτε με, δεν είναι ο καλύτερος τρόπος να περισωθούν οι απώλειες, διότι έτσι, με τους αγοραστές απογοητευμένους, αύριο μεθαύριο οι απώλειες θα είναι μεγαλύτερες. Αφήστε που το δόγμα  «ο θάνατός σου η ζωή μου» δεν ήταν ποτέ λύση, μιας και αποτελεί καραμπινάτη περίπτωση παραβίασης της επαγγελματικής δεοντολογίας…

Μακάρι να αποτελέσει το άρθρο μου αφόρμηση προβληματισμού- εάν δεν υπάρχει ήδη- στον εμπορικό κόσμο της πόλης μας και στο νεοεκλεγέν Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΒΕ Καρδίτσας, ενόψει των χειμερινών εκπτώσεων που αρχίζουν μεθαύριο Δευτέρα. Ό,τι έγραψα γράφτηκε καλοπροαίρετα, χωρίς κανένα δόλο, ιδιοτέλεια ή σκοπιμότητα.

           

---

[1]  Ο κ. ΑΛΕΞΙΟΥ αρθρογραφεί κάθε Πέμπτη και Κυριακή στην εφημερίδα της Καρδίτσας «Πρωινός Τύπος». (Για τυχόν επισημάνσεις, παρατηρήσεις, επικοινωνία  κ.τ.λ: vaalexiou@yahoo.gr)

Μαθήματα ζωής που δεν είναι ούτε πυρηνική φυσική ούτε αμπελοφιλοσοφίες

Ψύχραιμη ματιά

Επιμέλεια: Βασίλης Αλεξίου, Φιλόλογος [1]

                                                                                        

Σε όλη τη διάρκεια των εορτών τα κείμενα που επιμελούμαι ή γράφω θα είναι στο κλίμα των ημερών. Ιδιαίτερη αναφορά και τιμή σε εκείνους τους ανθρώπους που δύσκολα θα χαρούν αυτές τις μέρες είτε γιατί αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης είτε επειδή είναι μόνοι τους (βιολογικά ή συναισθηματικά) είτε επειδή ο χρόνος κυλάει και η ζωή τους φεύγει και χάνεται μέσα από τα δάχτυλά τους σαν μια χούφτα άμμος θαλασσινή.  

Μαθήματα ζωής που δεν είναι ούτε πυρηνική φυσική ούτε αμπελοφιλοσοφίες

Το σίγουρο είναι ένα: τα παρακάτω μαθήματα ζωής, θα έπρεπε να διδάσκονται στα σχολεία. Δεν είναι ούτε πυρηνική φυσική ούτε αμπελοφιλοσοφίες. Είναι μια μικρή υπενθύμιση για το πως να αντιμετωπίσουμε τη ζωή με πιο ώριμο τρόπο.

Να νιώθουμε ευτυχισμένοι. Ο περισσότερος κόσμος συνηθίζει να αισθάνεται δυστυχισμένος, επειδή φανταζόταν τη ζωή του διαφορετικά. Η αλήθεια είναι, όμως, πως εμείς οι ίδιοι είμαστε ο καταλυτικός παράγοντας για την ευτυχία μας. Δε χρειαζόμαστε συγκεκριμένα πράγματα, για να είμαστε ευτυχισμένοι. Πρέπει απλώς να είμαστε σε θέση να εκτιμάμε και να απολαμβάνουμε όσα συμβαίνουν στην καθημερινότητά μας.

 Δεν μπορούμε να τους ευχαριστήσουμε όλους. Όταν συνειδητοποιήσουμε πως είναι αδύνατο να έχουμε τον καθένα τριγύρω μας ευτυχισμένο, η ζωή μας θα γίνει πολύ πιο εύκολη. Δεν πρέπει, λοιπόν, να σκοτιζόμαστε για τους πάντες. Αυτό που πρέπει να κάνουμε, είναι να προσπαθούμε να μοιραζόμαστε τα συναισθήματά μας με τους ανθρώπους που πραγματικά ενδιαφέρονται για εμάς. Τους ανθρώπους που αγκαλιάζουν ολοκληρωτικά τις επιλογές μας και ξέρουν να τις σέβονται.

Η υγεία μας είναι πιο σημαντική από όσο φανταζόμαστε. Αν δεν είμαστε υγιείς, δε θα μπορούμε ούτε να χαρούμε τους καρπούς των κόπων μας ούτε θα είμαστε και σε θέση να βοηθήσουμε οποιονδήποτε άλλο. Ας χαλαρώσουμε, λοιπόν. Ας σκεφτούμε τον εαυτό μας και να κρατήσουμε την ψυχολογία μας σε όσο το δυνατόν καλύτερα επίπεδα. Το οφείλουμε στον εαυτό μας.

Αλλά και η εξωτερική μας εμφάνιση είναι πιο σημαντική από όσο φανταζόμαστε. Οι περισσότεροι ίσως μας πουν «ψώνια». Δεν πειράζει. Άλλωστε η άποψη της πλειοψηφίας είναι πάντα σωστή; Η αλήθεια είναι με το να προσέχουμε την εξωτερική μας εμφάνιση, τιμάμε τόσο τον εαυτό μας όσο και τους υπόλοιπους τριγύρω μας. Αλλά να μην εγκαταλείπουμε και την άσκηση. «Νους υγιής εν σώματι υγιεί» έλεγαν οι αρχαίοι και δεν είχαν καθόλου άδικο. Η γυμναστική δε μας βοηθάει μόνο να «χτίσουμε σώμα». Μας βοηθάει και στη συγκέντρωση και την επίτευξη των στόχων μας. Η σωματική άσκηση δρα άκρως ευεργετικά στην πνευματική μας κατάσταση. Ας ξεκολλήσουμε, λοιπόν, από τον καναπέ μας.

Να μην τα παίρνουμε όλα στα σοβαρά. Υπάρχουν πράγματα που χρειάζονται την προσοχή μας και εκείνα που απλώς πρέπει να τα προσπεράσουμε. Το μεγαλύτερο σφάλμα είναι να στενοχωριόμαστε για τα λάθη που κάνουν οι άλλοι. Κάποιες φορές, είναι καλό να ρίχνουμε «μαύρη πέτρα» πίσω μας.

Η αποτυχία δεν είναι κακό πράγμα. Ας προσπαθήσουμε να την αντιμετωπίσουμε σαν μια χαμένη παρτίδα σκάκι. Το ότι χάσαμε δε σημαίνει ότι δεν μπορούμε να ξαναδώσουμε μια μάχη. Το καλύτερο είναι να μάθουμε από αυτή. Η αποτυχία, τότε, είναι ένα από τα κύρια συστατικά της επόμενης επιτυχίας μας. Όποιος έμαθε από τις αποτυχίες του βγήκε πιο πετυχημένος στη ζωή.

...και η ζωή συνεχίζεται. Είναι η μεγαλύτερη αλήθεια του σύμπαντος. Ακόμη και όταν όλα έρθουν ανάποδα, όταν όλοι μας απογοητεύσουν, όταν πέσουμε έξω στους υπολογισμούς, όταν κάνουμε λάθη το ένα πίσω από το άλλο. Η αλήθεια είναι μια: πάντα υπάρχει επόμενη μέρα. Με ήλιο ή και με βροχή. Να επιμένουμε και να μην το βάζουμε κάτω. Το μεγαλύτερο δώρο δεν είναι ότι απλώς «ζούμε». Είναι ότι έχουμε την επιλογή να επιλέξουμε και να προσπαθήσουμε ξανά και ξανά και ξανά.

---

[1]  Ο κ. ΑΛΕΞΙΟΥ αρθρογραφεί κάθε Πέμπτη και Κυριακή στην εφημερίδα της Καρδίτσας «Πρωινός Τύπος». (Για τυχόν επισημάνσεις, παρατηρήσεις, επικοινωνία  κ.τ.λ: vaalexiou@yahoo.gr)