Ψύχραιμη ματιά

Επιμέλεια: Βασίλης Αλεξίου, Φιλόλογος

                                                                                        

Ψυχική ισορροπία (μαθητών και γονέων) κατά την περίοδο των Πανελλαδικών

Η δοκιμασία των Πανελλαδικών εξετάσεων ξεκίνησε χθες[1]. Και λέω «δοκιμασία», γιατί η έντονη πίεση που βιώνουν οι μαθητές που συμμετέχουν δεν είναι μόνο εκπαιδευτική αλλά και ψυχολογική. Καταρχάς, οι μαθητές φθάνουν στις εξετάσεις εξαντλημένοι από τις πολλές ώρες μελέτης και παρακολούθησης μαθημάτων σε σχολεία και φροντιστήρια. Επιπρόσθετα, ο έντονος ανταγωνισμός και οι πιθανές συνέπειες για το μέλλον τους εντείνουν το άγχος και τους κάνουν πιο ευάλωτους ψυχικά. Γι’ αυτό επιβάλλεται όλοι μας να δούμε αυτήν την περίοδο σαν μια φάση «κρίσης», που δημιουργεί για ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα αυξημένες ανάγκες, οπότε χρειάζονται και αυξημένα αποθέματα ενέργειας και ευελιξίας από το μαθητή και την οικογένεια.

Η κορύφωση του άγχους εκφράζεται διαφορετικά σε κάθε μαθητή. Κάποιοι ταράζονται εμφανώς, κλαίνε, δυσκολεύονται να φάνε ή να κοιμηθούν. Άλλοι γίνονται ευέξαπτοι και έχουν εκρήξεις θυμού. Κάποια παιδιά παλινδρομούν για λίγο σε συμπεριφορές μικρότερης ηλικίας. Για παράδειγμα δε θέλουν να μένουν μόνα τους, αποζητούν την αγκαλιά και τη συντροφιά των γονιών, ζητούν να κοιμηθούν μαζί με την μητέρα τους για ανακούφιση. Κάποια παιδιά δεν μπορούν να συγκεντρωθούν και θέλουν να εγκαταλείψουν την προσπάθεια τελευταία στιγμή, πριν από τις εξετάσεις. Ακόμη, όμως, και εκείνοι που παραμένουν επιφανειακά ήρεμοι και συγκροτημένοι, εσωτερικά ισορροπούν σε ένα τεντωμένο σκοινί αυτήν την περίοδο. Θυμάμαι ενδεικτικά την περίπτωση ενός μαθητή που φαινόταν εκπληκτικά ήρεμος κατά την περίοδο των εξετάσεων και, αφού εκείνες ολοκληρώθηκαν με θετικά αποτελέσματα, του «βγήκε» το άγχος και η ένταση και πέρασε ένα μικρό επεισόδιο αϋπνίας και ξεφαντώματος για τρία μερόνυχτα! Βέβαια, κατόπιν επανήλθε σε κανονικούς ρυθμούς ζωής, αλλά η περίπτωσή του έμεινε καρφωμένη στο μυαλό μου σαν μια υπενθύμιση της ευάλωτης ψυχικής ισορροπίας των παιδιών την περίοδο των Πανελλαδικών εξετάσεων. Επομένως, μέσα από το πρίσμα των εξετάσεων αυτών σαν μια φάση κρίσης, οι παραπάνω εκδηλώσεις άγχους, ακόμη και αν φαίνονται υπερβολικές ή ασυνήθιστες για τους διαγωνιζόμενους μαθητές, είναι γενικά φυσιολογικές και υποχωρούν, όταν ολοκληρωθεί η δοκιμασία.

Βέβαια, υπάρχουν περιπτώσεις- πολύ λίγες ευτυχώς- που τα συμπτώματα άγχους και συναισθηματικής ταραχής είναι τόσο έντονα ή παρατεταμένα που οι γονείς χρειάζεται να ζητήσουν τη συμβουλή ειδικού. Συνήθως, όμως, αυτό δε χρειάζεται. Αυτό που πρωτίστως έχουν ανάγκη οι υποψήφιοι αυτή τη περίοδο είναι ένα πλαίσιο σταθερότητας, ηρεμίας και στήριξης από την οικογένειά τους. Χρειάζονται τους γονείς να είναι «εκεί»[2] για αυτούς, να τους θυμίσουν ότι πρέπει να τρώνε και να κοιμούνται ικανοποιητικά, να τους ενθαρρύνουν να κάνουν διαλείμματα, να συζητάνε μαζί τους ή απλώς να ακούνε τις ανησυχίες τους και να τους καθησυχάζουν. Να τους δώσουν μια αγκαλιά ή να μείνουν μαζί τους, αν αυτό τους ζητηθεί από τα παιδιά τους. Να μην τρομάζουν ούτε να απελπίζονται, όταν το παιδί τρομάζει. Το κυριότερο: Να τους θυμίζουν ότι οι ίδιοι θα είναι εκεί, για να τους αποδεχτούν και να τους στηρίξουν όποια και αν είναι τα αποτελέσματα (των γραπτών εξετάσεων)!

---

[1] Η «αυλαία» των Πανελλαδικών Εξετάσεων ξεκίνησε χθες Πέμπτη 7 Ιουνίου, με πρώτα τα Επαγγελματικά Λύκεια (ΕΠΑΛ). Σήμερα 8 Ιουνίου αρχίζουν για τα Γενικά Λύκεια (ΓΕΛ). Οι μαθητές που συμμετέχουν στην «μάχη» των εξετάσεων είναι περίπου 104.000.

[2] Η λέξη μπήκε σε εισαγωγικά ως μια επισήμανση και για εκείνους τους γονείς που είναι διαζευγμένοι. Ο γονέας που δεν έχει την επιμέλεια του παιδιού είναι «εκεί», όταν μιλάει με το παιδί του, αφουγκράζεται τις ανησυχίες και τους φόβους του κ.τ.λ..  Ενέργεια, βέβαια, που πρέπει να γίνεται διαχρονικά και όχι μόνο την περίοδο των εξετάσεων, εννοείται…

Πανελλήνιες εξετάσεις και Διατροφή των εξεταζομένων μαθητών

Ψύχραιμη ματιά

Επιμέλεια: Βασίλης Αλεξίου, Φιλόλογος [1]

                                                                                      

Πανελλήνιες εξετάσεις και Διατροφή των εξεταζομένων μαθητών[2]

Καθ' όλη την περίοδο της προετοιμασίας του μαθητή για τις πανελλήνιες εξετάσεις, τις πιο επίπονες και σημαντικές των μαθητικών χρόνων, η διατροφή έχει το δικό της εξέχοντα ρόλο. Μια πλήρης και ισορροπημένη διατροφή βοηθάει το μαθητή να είναι πιο υγιής και ισχυρός, για να έχει καλύτερη απόδοση στο διάβασμά του.

Έτσι, η περίοδος της προετοιμασίας απαιτεί κατάλληλο προγραμματισμό, όχι μόνο στο διάβασμα αλλά και στη διατροφή του μαθητή. Το διαιτολόγιο πρέπει να περιλαμβάνει όλες τις ομάδες τροφίμων στις κατάλληλες γι' αυτόν ποσότητες, δίνοντας έμφαση στα γαλακτοκομικά, τα φρούτα και τα λαχανικά, τροφές που πολλές φορές παραλείπονται ή δεν καταναλώνονται σε επαρκείς ποσότητες.

Περικλείοντας όλες τις ομάδες τροφίμων στο καθημερινό διαιτολόγιο, μπορούν να καλυφθούν όλες οι ανάγκες του μαθητή σε μακροθρεπτικά (υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και λίπη) και μικροθρεπτικά συστατικά (βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία), χωρίς να απαιτούνται εξωγενή συμπληρώματα[3]. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει, κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας ή των ημερών των εξετάσεων, να ακολουθείται οποιουδήποτε είδους δίαιτα αδυνατίσματος.

Η ισορροπία και το μέτρο στην επιλογή των τροφίμων συμβάλλουν σημαντικά στην απόδοση του μαθητή στο διάβασμα, αλλά ο ρόλος της διατροφής δεν περιορίζεται μόνο σ' αυτούς τους δύο παράγοντες. Η σωστή κατανομή των γευμάτων μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στη διάθεση και στην αυτοσυγκέντρωση. Η κατανάλωση μικρών και συχνών γευμάτων συμβάλλει στο να βρίσκεται ο μαθητής σε μεγαλύτερη εγρήγορση και να αυξάνεται η αποδοτικότητά του. Αντίθετα, τα μεγάλα γεύματα προκαλούν υπνηλία και μειώνουν τη συγκέντρωση και την ικανότητα απομνημόνευσης και σκέψης του παιδιού. Έτσι, είναι προτιμότερο να καταναλώνονται μικρότερες ποσότητες τροφίμων ανά δύο-τρεις ώρες, ώστε ο μαθητής να μην αισθάνεται ούτε το αίσθημα της πείνας (λόγω πολύωρης αποχής από το φαγητό) ούτε το αίσθημα του υπερκορεσμού, που επίσης δε βοηθάει στο στόχο του.

Ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο ρόλος του πρωινού καθ’ όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας του μαθητή για τις εξετάσεις. Ένα πλήρες πρωινό αυξάνει τη διάθεση και την ενέργεια του παιδιού, για να αντεπεξέλθει στις δυσκολίες του διαβάσματος και των άλλων υποχρεώσεων της ημέρας. Επιπλέον, μειώνει το αίσθημα της πείνας κατά τις μεσημεριανές ώρες, γεγονός που αποτρέπει την υπερκατανάλωση φαγητού το μεσημέρι, κάτι που θα προκαλούσε υπνηλία και μείωση της απόδοσης του μαθητή.

Εξίσου σημαντικά, για ανάλογους λόγους, είναι και τα ενδιάμεσα γεύματα (πρόγευμα και απογευματινό), καθώς μετριάζουν την πείνα και προσφέρουν επιπλέον ενέργεια κατά τις πιο σημαντικές ώρες του διαβάσματος. Ιδανικά γι' αυτές τις ώρες είναι τα φρούτα, τα γαλακτοκομικά και τα δημητριακά. Εξάλλου, αποτελούν και μια πολύ καλή ευκαιρία για ένα τονωτικό διάλειμμα!

Η ημέρα που προηγείται των εξετάσεων είναι πολύ σημαντική για την επίδοση του μαθητή. Έχει να καταπολεμήσει τον μεγαλύτερο «εχθρό»: το άγχος. Η διατροφή είναι ένας από τους παράγοντες που μπορεί να βοηθήσουν καθοριστικά προς αυτή την κατεύθυνση. Είναι προτιμότερο η προηγούμενη ημέρα να περιλαμβάνει κάποιο οικείο, και μάλιστα αγαπητό στο παιδί φαγητό, που θα του αυξήσει τη διάθεση και θα του προσφέρει ευχαρίστηση. Η επιλογή του φαγητού είναι καλό να γίνει από τον ίδιο το μαθητή: να είναι μεν γευστικό, αλλά ταυτόχρονα να μην είναι ιδιαίτερα πικάντικο και βαρύ, ώστε να αποφευχθούν πιθανά στομαχικά προβλήματα. Ακόμη, σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει την τελευταία αυτή ημέρα το διαιτολόγιο να περιλαμβάνει κάποιο φαγητό που προκαλεί αποστροφή στο μαθητή, ακόμα κι αν είναι «δυναμωτικό». Επιπλέον, την τελευταία αυτή ημέρα πρέπει να αποφευχθεί και οποιοδήποτε καινοτόμο φαγητό που δεν έχει ξαναδοκιμάσει το ίδιο το παιδί, καθώς υπάρχει πάντα ο κίνδυνος μια ξένη προς το παιδί τροφή να του προκαλέσει στομαχικές διαταραχές, ιδιαίτερα λόγω του αυξημένου άγχους της ημέρας.

Κλείνω με μια σημαντική διατροφική «λεπτομέρεια» που πρέπει οπωσδήποτε να επισημανθεί: την τελευταία αυτή ημέρα πριν από τις εξετάσεις, η κατανάλωση καφέ, και ιδιαίτερα τις βραδινές ώρες, θα πρέπει «δια ροπάλου» να αποφευχθεί. Είναι προτιμότερο ο μαθητής να αρκεστεί στο ένα φλιτζάνι ημερησίως, καθώς μεγαλύτερη ποσότητα πιθανόν να του προκαλέσει εκνευρισμό, ταραχή, ταχυκαρδία και αϋπνία. Αντίθετα, η «απουσία» του αυτή την ημέρα ίσως τον κοιμίσει πιο νωρίς το βράδυ, εξέλιξη που μόνο θετική μπορεί να χαρακτηριστεί.

---

[1]  Ο κ. ΑΛΕΞΙΟΥ αρθρογραφεί κάθε Πέμπτη και Κυριακή στην εφημερίδα της Καρδίτσας "Πρωινός Τύπος". (Για τυχόν επισημάνσεις, παρατηρήσεις, επικοινωνία  κ.τ.λ: vaalexiou@yahoo.gr)

[2]  Άρθρο από τον περιοδικό τύπο, ελαφρώς διασκευασμένο από μένα.

[3] Τα οποία διατροφικά συμπληρώματα δεν κάνουν κακό, όταν όμως υποδεικνύονται από ειδικούς γιατρούς (Σχόλιο δικό μου).

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΖΑΚΑΣ (Αυτόν τον τύπο προπονητή εγώ τον «ξανασυνάντησα»)

Ψύχραιμη ματιά

Επιμέλεια: Βασίλης Αλεξίου, Φιλόλογος [1]

                                                                                        

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΖΑΚΑΣ

(Αυτόν τον τύπο προπονητή εγώ τον «ξανασυνάντησα»)

Την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2018 η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ φιλοξενούταν στο Ηράκλειο από τον ΕΡΓΟΤΕΛΗ. Στο κείμενό μου εκείνη την ημέρα έγραψα για τον προπονητή κ. Γιώργο Βαζάκα[2].  Μεταξύ άλλων σημείωνα: «Όταν τον Ιούλιο του 2017 ξανάρθε[3] στην Καρδίτσα ως προπονητής της ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ ο Γιώργος Βαζάκας, κουβαλούσε μαζί του πέρα από την τεράστια επαγγελματική του εμπειρία και το θάρρος της γνώμης. Από την πρώτη του παρουσία στα Μ.Μ.Ε.[4] ο 57χρονος τεχνικός δε μάσησε τα λόγια του. Παραδέχτηκε τη μεταβατική χρονική περίοδο που διανύει η ομάδα που αποδέχτηκε την πρόταση να την καθοδηγήσει, επισημαίνοντας ότι αναζητήθηκαν οι καλύτερες δυνατές επιλογές σε παίχτες με κριτήριο να «ματώνουν» για τη φανέλα.».

Είχε επίγνωση, λοιπόν, ότι η χρονιά θα είναι πολύ δύσκολη. Και ανέλαβε την ευθύνη απέναντι στη Διοίκηση, μα προπάντων στον κόσμο της Καρδίτσας. Πιστός στις εξαγγελίες του στρώθηκε στη δουλειά. Ήταν, εξάλλου, φανερό πως είναι θιασώτης της σιδηράς πειθαρχίας και του ομαδικού πνεύματος. Και πιστεύω ότι με όσα πέρασε η ομάδα διοικητικώς τα κατάφερε. Οι παίκτες που επέλεγε κάθε φορά να παίξουν έδιναν ό,τι περισσότερο μπορούσαν. Το σπουδαιότερο: Κράτησε ενωμένα αυτά τα παιδιά παρά τη μεγάλη καθυστέρηση στις πληρωμές, χωρίς ωστόσο, να κρύψει το σοβαρό πρόβλημα.

Όσο αναστοχάζομαι την παρουσία του Γιώργου Βαζάκα στην Καρδίτσα, συνειδητοποιώ πως αυτόν τον τύπο προπονητή εγώ τον «ξανασυνάντησα» στη ζωή μου. Ήταν την (ποδοσφαιρική) χρονιά 1985-86, όταν πήγα φοιτητής στα Γιάννενα. Η ομάδα μετά από μια δεκαετή παρουσία στην Α΄ Εθνική (1974- 1984) υποβιβάστηκε στη Β’ Εθνική, εξαιτίας τραγικών λαθών που έγιναν από τη διοίκηση (την «τρόικα» Γουργούλη, Αναστασίου, Γκουργκούλη). Το πιο μεγάλο λάθος τους ήταν που μεσούσης της ποδοσφαιρικής περιόδου απέλυσαν τον Γερμανό προπονητή Γκέρντ Πρόκοπ! Την επόμενη χρονιά ο ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΕΝΑ ανέβηκε ξανά στην Α’ Εθνική! Τότε ήταν που εγώ πήγα στα Γιάννενα.

Πρόεδρος της ομάδας ανέλαβε ο Χρήστος Μήτσης. Πρώτη κίνησή του ήταν να προσλάβει ως προπονητή της ομάδας τον Γκέρντ Πρόκοπ με απόλυτη εξουσία στο ποδοσφαιρικό τμήμα. Ο γερμανός ήταν θιασώτης της σιδηράς πειθαρχίας και του ομαδικού πνεύματος. Θυμάμαι ακόμη τη ευγενική αυτή μορφή που ενέπνεε το σεβασμό σε όλους τους Γιαννιώτες. Εγώ ακόμη περισσότερο, αφού είχα την τύχη να δουλεύω σερβιτόρος, για να σπουδάσω, στο εστιατόριο, όπου κατέλυε για το φαγητό η ομάδα, όταν έπαιζε στην έδρα της, οπότε είχα την «πολυτέλεια» να τον ακούω να μιλάει στους παίκτες του. Η ομάδα στην αρχή έψαξε να βρει τα «βήματά» της, ο Πρόκοπ όμως ήταν βέβαιος ότι ο στόχος εκείνης της χρονιάς (που δεν ήταν άλλος από την παραμονή στην κατηγορία) θα επιτυγχανόταν! Από την άλλη η διοίκηση στήριζε απόλυτα τον προπονητή. Η ομάδα σώθηκε και ο προπονητής δικαιώθηκε[5].

Ο Γιώργος Βαζάκας ήταν τότε ποδοσφαιριστής. Έπαιζε στον Απόλλων Καλαμαριάς (όπου, αν θυμάμαι καλά, πρόεδρος ήταν ο Χάρρυ Κλύνν). Διαβάζοντας σήμερα το κείμενό μου κάτι θα θυμάται από εκείνη τη χρονιά και από εκείνον τον προπονητή. Σήμερα είναι και αυτός ως προπονητής θιασώτης της σιδηράς πειθαρχίας, του ομαδικού πνεύματος, της «σφικτής» άμυνας και του δυναμικού ποδοσφαίρου. Το σημαντικότερο: δεν αλλάζει τη φιλοσοφία του ως προπονητής. Έτσι πορεύτηκε και εφέτος ως κόουτς της ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ. Και του αξίζουν συγχαρητήρια γι’ αυτό.

Το κείμενό μου τότε (στις 4/2/2018) έκλεινε με την εξής σημείωση: «Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ παίζει σήμερα με τον Εργοτέλη, και στη συνέχεια με την ΠΑΝΑΧΑΙΚΗ, τον ΑΡΗ, την ΔΟΞΑ ΔΡΑΜΑΣ και αμέσως μετά τον ΟΦΗ. Επειδή είμαι φίλαθλος και όχι οπαδός με παρωπίδες, όποια και αν είναι η βαθμολογική «συγκομιδή» στα παιχνίδια αυτά θα έχω τα ίδια συναισθήματα για την ομάδα και φυσικά για το Γιώργο Βαζάκα, τον Παναγιώτη Μπούτα, τους άλλους συνεργάτες και τους παίκτες τους/ της.».

Το ίδιο ισχύει και για το σημερινό κρίσιμο παιχνίδι με τον Άρη όποια και αν είναι η βαθμολογική «συγκομιδή» και με ό,τι και αν σημαίνει αυτό για την τελική βαθμολογική κατάταξη της ομάδας μας (αν και, για να ’μια ειλικρινής, θεωρώ ότι σήμερα το απόγευμα μετά το πέρας των αγώνων θα είμαστε χαμογελαστοί!).

---

[1]  Ο κ. ΑΛΕΞΙΟΥ αρθρογραφεί κάθε Πέμπτη και Κυριακή. (Για τυχόν επισημάνσεις, παρατηρήσεις, επικοινωνία  κ.τ.λ: vaalexiou@yahoo.gr)

[2] Πρωινός Τύπος 4/2/2017, «Μια αναφορά στον προπονητή ΓΙΩΡΓΟ ΒΑΖΑΚΑ», σελ. 3.

[3] Αφού υπήρξε προπονητής στην ομάδα και την ποδοσφαιρική χρονιά 1997-98.

[4] http://karditsasportiva.gr, 7/8/2017.

[5] Αργότερα, το 1991, έφτασε την ομάδα του (τον Αθηναϊκό) στον τελικό κυπέλλου με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό, ενώ το 1992 έπαιξε στο κύπελλο πρωταθλητριών και λίγο έλειψε να αποκλείσει την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

5ο Γυμνάσιο Καρδίτσας, Α’ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ, ΕΞΕΤΑΣΤΕΑ ΥΛΗ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

      

             ΕΞΕΤΑΣΤΕΑ ΥΛΗ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Θεματική Ενότητα	Υποενότητες
1	Γ, Γ1, Γ2
2	ΟΛΟΚΛΗΡΗ
3	Α, Β, Β1, Β2, Β3, Β4, Γ, Γ1, Γ2, Γ3, Δ3, Ε
4	ΟΛΟΚΛΗΡΗ
5	Α, Β3, Γ, Δ, Ε, ΣΤ
6	ΟΛΟΚΛΗΡΗ
8	ΟΛΟΚΛΗΡΗ

5ο Γυμνάσιο Καρδίτσας, Γ’ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ, ΕΞΕΤΑΣΤΕΑ ΥΛΗ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

5ο Γυμνάσιο Καρδίτσας, Γ’ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ,

ΕΞΕΤΑΣΤΕΑ ΥΛΗ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Θεματική Ενότητα	Υποενότητες
1	Β, Β1, Β2, Β3
2	ΟΛΟΚΛΗΡΗ
3	ΟΛΟΚΛΗΡΗ
4	Γ’ και Δ΄
5	ΟΛΟΚΛΗΡΗ
6	ΟΛΟΚΛΗΡΗ

Η ΥΛΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ Β ΤΑΞΗΣ του 5ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΙΟΥΝΙΟΥ

Η (ΠΙΘΑΝΗ) ΥΛΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΙΟΥΝΙΟΥ

1^η Ενότητα: σελ. 11-12 (κείμενα 2, 3) και σελ. 15-17, 19-24

2^η Ενότητα: σελ.28, 29, 31 (κείμενα 1, 2, 4) και σελ.35-38 (όχι Γ2)

3^η Ενότητα: σελ. 45, 47 (κείμενα 2, 4) και σελ. 48-49, 53-54

4^η Ενότητα: σελ. 58, 60, 61 (κείμενα 1, 3, 4) και σελ. 64-67, 70-71 (θέματα παραγωγής λόγου- Έκθεση)

5^η Ενότητα: σελ. 85, 86 (θέματα παραγωγής λόγου- Έκθεση)

6^η Ενότητα: σελ. 88-89 (κείμενα 1, 2) και σελ. 91-93, 95-97 (θέματα παραγωγής λόγου- Έκθεση)

7^η Ενότητα: σελ. 101-104 (κείμενα 1, 2, 3, 4) και σελ. 112-113 (θέματα παραγωγής λόγου- Έκθεση)

Γάμος και θεάματα!

Ψύχραιμη ματιά

Επιμέλεια: Βασίλης Αλεξίου, Φιλόλογος [1]

                                                                                        

Γάμος και θεάματα!

Στην νέα μου οικία έχω θέα τον ναό του Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης. Βέβαια, θα μου ’λεγε κανείς που γνωρίζει την περιοχή, έχεις θέα και το Παυσίλυπο, το προαύλιο του 3^ου Δημοτικού, το «Αριστοτέλειο» φροντιστήριο, που βρίσκεται ακριβώς απέναντι σου, και πολλά άλλα, εσύ στη θέα του ναού του Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης «κόλλησες»; Τι είναι αυτό που σε κάνει να επισημαίνεις αυτό το μέρος; Θα μπορούσα να αποφύγω τον πειρασμό της ειλικρίνειας-, λέγοντας για το πόσο μεγαλόπρεπος ναός είναι, πόσο αξιοθαύμαστες τελετές λαμβάνουν χώρα στο προαύλιο του (ειδικά όταν γιορτάζουμε κάποια επέτειο, τότε γεμίζει με στεφάνια- πολιτικών προπάντων- το μνημείο που βρίσκεται δεξιά στην είσοδο προς το ναό- και άλλες τέτοιες κουβέντες.

Θα μιλήσω, όμως, με ειλικρίνεια. Βλέποντας καθημερινά το ναό στο νου μου στριφογυρίζουν οι εντυπώσεις και τα συναισθήματα που νιώθω, όταν γίνεται γάμος. Α, τότε είναι να «χαζεύει» κανείς (είτε κυριολεκτικά διαβάσεις, φίλε αναγνώστη, τη λέξη είτε μεταφορικά, έχει την ίδια ισχύ, είναι αμφίσημη που λένε και οι φιλόλογοι). Και τι δε βλέπει να εκτυλίσσεται σε όλο το προαύλιο χώρο!

Τι λαμπερή παράταξη εκ μέρους των παρευρισκομένων κατά μήκος του προαυλίου του ναού εν αναμονή της άφιξης των νεόνυμφων! Τι κομψό, ωραίο, μα προπάντων ακριβό ντύσιμο! Δεν έχει σημασία, αν το βάρος του σώματος είναι στους πιο πολλούς- κυρίως τις κυρίες- επιπλέον 10-20 κιλά… Με ένα καινούριο ρούχο- ραμμένο αποκλειστικά και μόνο για το «ευτυχές γεγονός»- όλα φαίνονται να επουλώνονται και να εκλείπουν. «Φουσκωτοί»[2] στην κεντρική είσοδο εμποδίζουν ενίοτε τον κόσμο να εισέλθει από εκεί, γιατί έχει στρωθεί το χαλί- άλλοτε κόκκινο, άλλοτε λευκό με μαύρες ρίγες στα πλάγια, για να ’ναι πιο ωραίο-, ώστε να μην λερώσει από τυχόν αλλότριες πατημασιές και δε θα είναι «παρθένο», όταν περάσει η νύφη!

Πολλές φορές ένας ηλικιωμένος άνδρας ντυμένος στα κατάλευκα (κουστούμι, γάντια, παπούτσια) περιμένει στην είσοδο, ελαφρός γυρτός προς τα μπροστά. Αναρωτιέται κανείς που βλέπει το θέαμα- γιατί περί τέτοιου πρόκειται- ποιος είναι ο ρόλος του. Τελικά, «βλέπει» την απάντηση.: πρόκειται για τον «ιπποκόμο» που, όταν φτάσει η νύφη, θα γείρει πιο πολύ, λες και καμπούριασε ξαφνικά και αμετάκλητα, και θα πάει δουλικά να ανοίξει την πόρτα, ενώ, όταν βγει η νύφη «περιχαρής»[3], αυτός θα κρατήσει την ουρά του νυφικού της…

«Μη! Όχι ακόμη!», ακούγονται κάποιες φωνές. Είναι ο φωτογράφος, ο καμεραμάν και ο χειριστής του drone! Τώρα αυτοί έχουν το λόγο- ρόλο. Αρχίζει η δική τους εξουσία! «Στάσου έτσι, όχι… όχι έτσι, αλλιώς! Ελάτε και εσείς από αριστερά, όχι, όχι από δεξιά είναι το σωστό (διαφωνούν ενίοτε και μεταξύ τους)! Κάποια στιγμή (τουλάχιστον μετά από μισή ώρα) δίνουν την άδεια στη νύφη και την οικογένειά της να βαδίσουν στο (σχεδόν απάτητο έως εκείνη την ώρα, λόγω «φουσκωτών», όπως είπαμε και πιο πάνω) χαλί καθοδόν προς την είσοδο του ναού, όπου κάθεται σε «αναμμένα κάρβουνα» ο γαμπρός, περιμένοντας την εκλεκτή της καρδιάς του. Κατά μήκος του χαλιού, στη δεξιά και αριστερή πλευρά του, υπάρχουν δάδες αναμμένες, ενώ την ίδια στιγμή στην είσοδο του ναού, στο ύψος της πόρτας, ακούγονται εκκωφαντικά βεγγαλικά και αίφνης πέφτουν πολύχρωμα φωτεινά αστεράκια!

Τότε οι παραβρισκόμενοι ενθουσιάζονται με όσα βλέπουν. Χειροκροτούν συνεχώς και επευφημούν, μόλο που πολλοί από αυτούς- είμαι σχεδόν βέβαιος ότι- ξέρουν τι αξία έχουν όλα αυτά, τι ματαιοδοξία κρύβουν αυτές οι πολυτέλειες, όταν μάλιστα πραγματοποιούνται με δανεικά (και αγύριστα) χρήματα ή με «βερεσέδια»…

Τέτοια θεάματα λαμβάνουν χώρα αρκετά Σαββατοκύριακα[4] στην είσοδο και το προαύλιο του μητροπολιτικού μας ναού. Χάθηκε δυστυχώς η απλότητα και ο σεβασμός και προς αυτό το μυστήριο της θρησκείας μας. Όλα για το «φαίνεσθαι», φίλοι μου, τίποτα για το «είναι». Όπως θα ΄λεγε και ο κορυφαίος ποιητής μας, ο Γιώργος Σεφέρης, «το φορτώσαμε με τόσες μουσικές που σιγά- σιγά βουλιάζει και το στολίσαμε τόσο πολύ που φαγώθηκε από τα μαλάματα το πρόσωπό του».

---

[1]  Ο κ. ΑΛΕΞΙΟΥ αρθρογραφεί κάθε Πέμπτη και Κυριακή. (Για τυχόν επισημάνσεις, παρατηρήσεις, επικοινωνία  κ.τ.λ: vaalexiou@yahoo.gr)

[2] Εικάζω ότι είναι συγγενείς της νύφης, οι βλάμηδες, τα μπρατήμια, όπως τους λέγανε παλιά;

[3] Έχω την υποψία πως στην πραγματικότητα είναι μες στην ένταση και το άγχος.

[4] Πάντως είναι αλήθεια ότι από χρόνο σε χρόνο λιγοστεύουν όλα αυτά είτε λόγω οικονομικής κρίσης είτε λόγω του ότι πολλοί νέοι επιλέγουν τον πολιτικό γάμο ή το σύμφωνο συμβίωσης.