Ο αλκοολισμός είναι ένας μαύρος σκύλος που παραμονεύει να δαγκώσει

Ψύχραιμη ματιά

 Επιμέλεια: Βασίλης Αλεξίου, Φιλόλογος ^[1]

MSc στις "ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ"

Ο αλκοολισμός είναι ένας μαύρος σκύλος που παραμονεύει να δαγκώσει

Το αλκοόλ σκοτώνει κάθε χρόνο περίπου 3 εκατομμύρια ανθρώπους[1] στον κόσμο, αριθμός που αντιπροσωπεύει έναν στους είκοσι θανάτους, προειδοποίησε εκ νέου[2] σε έκθεση του για την κατανάλωση οινοπνευματωδών στον κόσμο και τις αρνητικές συνέπειές της για την υγεία ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), υπογραμμίζοντας πως το αλκοόλ σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους απ’ ό,τι το AIDS, η φυματίωση και η βία μαζί!

Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τον ΠΟΥ, συνδέονται με τα οινοπνευματώδη λοιμώδεις νόσοι, τροχαία δυστυχήματα, τραυματισμοί, ανθρωποκτονίες, καρδιαγγειακές παθήσεις, διαβήτης, συνολικά το 5,3% των θανάτων στον κόσμο κάθε χρόνο. Στους πιο νέους (20-29 ετών), αυτό το ποσοστό φθάνει το 13,5%. Περισσότερες από 200 ασθένειες συνδέονται με την κατανάλωση αλκοόλ. Αναλυτικότερα, από τα 3 εκατομμύρια θανάτους που μπορούν να αποδοθούν στο αλκοόλ, 28% συνδέονται με τροχαία δυστυχήματα, βιαιότητες, αυτοκτονίες και άλλες βίαιες πράξεις, 21% με πεπτικές διαταραχές και 19% με καρδιαγγειακές ασθένειες. Οι άλλοι θάνατοι αποδίδονται σε λοιμώδεις νόσους, καρκίνους, ψυχικές διαταραχές και άλλα προβλήματα υγείας.

«Υπερβολικά πολλοί άνθρωποι -οι οικογένειές τους και οι κοινότητές τους- υποφέρουν από τις συνέπειες της νοσηρής χρήσης του αλκοόλ, μέσω της βίας, των προβλημάτων ψυχικής υγείας και των ασθενειών, όπως ο καρκίνος και τα εγκεφαλικά επεισόδια» ανέφερε ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ, Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγεσούς.

Στο συγκεκριμένο θέμα έχω αναφερθεί και σε άλλο κείμενό μου[3]. Με το οινόπνευμα υπάρχει η εξής ιδιομορφία: η χρήση του δε μετατρέπεται σε σχέση εξάρτησης για όλους. Όποιος πίνει συχνά δεν είναι αναγκαστικά αλκοολικός. Απ’ την άλλη πλευρά, όμως, δεν είναι εύκολο να διαγνωστεί αν ένας χρήστης είναι περιστασιακός κοινωνικός πότης, αν οδεύει προς τον αλκοολισμό, ή αν είναι ήδη εξαρτημένος και κυρίως δεν είναι εύκολο να διαγνωστεί πότε ακριβώς διαβαίνει το κρίσιμο κατώφλι της εξάρτησης. Στην πραγματικότητα ανάμεσα στα δύο άκρα υπάρχει ένας θλιβερά μεγάλος αριθμός ατόμων που έχουν εθιστεί και είναι (ή θα γίνουν σύντομα) αλκοολικοί, ωστόσο το αγνοούν ή το κρύβουν και από τον ίδιο τους τον εαυτό. Αυτοί οι «κρυφοί» υποψήφιοι αλκοολικοί συχνότατα είναι νέοι και είναι συντριπτικά περισσότεροι από τους ναρκομανείς!

Ο αλκοολικός δεν μπορεί να ελέγξει τον τρόπο που πίνει και θεωρείται σωματικά, πνευματικά και ψυχικά άρρωστος. Πάσχει εφόρου ζωής, όπως ένας διαβητικός και, αν δε θεραπευτεί έγκαιρα, καταλήγει στο θάνατο. Όταν κάποιος έχει χάσει την ικανότητα να πιει με έλεγχο, δεν μπορεί πλέον να πίνει, χωρίς να θέσει σε κίνδυνο τον εαυτό του. Ακόμα και μετά από χρόνια αποχή από το αλκοόλ «ένα ποτηράκι είναι πολύ και μία νταμιτζάνα είναι λίγο». Όπως λέει και ένα μέλος της κοινότητας των Ανωνύμων Αλκοολικών[4]: «Ο αλκοολισμός είναι ένας μαύρος σκύλος που παραμονεύει να με δαγκώσει. Αν δε σηκώσω το ποτήρι, παραμονεύει δίπλα μου. Αν συνεχίσω να πίνω, όμως, θα με συνοδεύει πάντα και θα με καταβροχθίσει! Πρώτα θα πεθάνω εγώ και μετά θα ψοφήσει αυτός».

---

[1] Εκ των οποίων θανάτων τα τρία τέταρτα είναι άνδρες.

[2] Την περασμένη Παρασκευή 21/9. Βλέπε www.naftemporiki.gr, ενότητα «ΥΓΕΙΑ».

[3] Πρωινός Τύπος, 12/10/2017, σελ. 3, «Πρώτα θα πεθάνω εγώ και μετά θα ψοφήσει αυτός!»

[4] https://aaa-alkoolikoi.gr/o-alkoolikos.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΕΣΤ (ΤΜΗΜΑ Α1, 5ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΕΣΤ (ΤΜΗΜΑ Α1, 5^ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

Σχόλιο:

Παιδιά, στο 1^ο Τεστ της νέας σχολικής χρονιάς το τμήμα δεν τα πήγε καθόλου καλά. Υπάρχει κατανόηση μεν, επειδή είναι μια νέα αρχή, ωστόσο θέλω να είστε σε ετοιμότητα. Θα σας δοθούν εξάλλου, και άλλες ευκαιρίες.

                                    Η βαθμολογία αναλυτικά έχει ως εξής:

Α/Α	ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ
1	10
2	15
3	09
4	13
5	06
6	-----
7	12
8	14
9	-----
10	06
11	06
12	20
13	10
14	10
15	13
16	16
17	12
18	10
19	20
20	18

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΕΣΤ ΝΕΟΕΛ. ΓΛΩΣΣΑΣ (ΤΜΗΜΑ Β1, 5ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

ΔΕΥΤΕΡΑ 24/9/2018

Σχόλιο:

Παιδιά, στο 1^ο Τεστ της νέας σχολικής χρονιάς το τμήμα δεν τα πήγε καθόλου καλά. Η βαθμολογία αναλυτικά έχει ως εξής:

Α/Α	ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ
1	08
2	---
3	15
4	06
5	18
6	13,5
7	14
8	15,5
9	11,5
10	16
11	12,5
12	15,5
13	04
14	---
15	17,5
16	05
17	13
18	15
19	07,7

Περιμένω από εσάς καλύτερες επιδόσεις.

Το «σύνδρομο της άδειας φωλιάς»

Ψύχραιμη ματιά

 Επιμέλεια: Βασίλης Αλεξίου, Φιλόλογος ^[1]

Σε λίγες ημέρες αρχίζει η νέα ακαδημαϊκή χρονιά. Ιδιαίτερη εξέλιξη για τους πρωτοετείς φοιτητές και φοιτήτριες που θα φύγουν από το σπίτι τους μετά από 17 χρόνια! Το παρακάτω κείμενο με αφορμή αυτό το γεγονός, «στρέφει το βλέμμα του» στους γονείς και τα αλλαγές που συντελούνται στη δική τους καθημερινότητά.

Το «σύνδρομο της άδειας φωλιάς»

Μια πολύ σημαντική μετάβαση για την οικογένεια είναι, όταν τα παιδιά φεύγουν από την οικογενειακή «φωλιά», προκειμένου να σπουδάσουν ή να δημιουργήσουν τη δική τους οικογένεια, και οι γονείς μένουν πάλι μόνοι. Τόσο σημαντικές θεωρούνται οι αλλαγές στα συναισθήματα και τις σχέσεις των γονιών σ’ αυτή τη φάση της ζωής, η οποία ειρήσθω εν παρόδω έχει περιγραφεί με τον όρο «σύνδρομο της άδειας φωλιάς».

Η καινούρια πραγματικότητα της ζωής, χωρίς παιδιά, αναστατώνει τις ισορροπίες των γονιών ως ατόμων αλλά και ως σχέση. Το άτομο καλείται να αναδιοργανώσει τις προτεραιότητες και ευθύνες στη ζωή του, καθώς ο ρόλος του ως μητέρα ή πατέρας, ένας ρόλος σημαντικότατος για δεκαετίες, γίνεται με την ανεξαρτητοποίηση των παιδιών λιγότερο ενεργός. Αν δεν έχει επενδύσει συναισθηματικά σε άλλους ρόλους, όπως εργασία, σχέση, κοινωνικές επαφές, μπορεί η ίδια η αίσθηση της προσωπικής του αξίας να απειληθεί.

Το ζευγάρι είναι βέβαιο ότι σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό μετά από χρόνια θα νιώσει την αίσθηση ενός κενού. Κακά τα ψέματα: τα γεγονότα της ζωής και ο χρόνος τούς άλλαξαν. Μπλεγμένοι στα γρανάζια της καθημερινότητας και στον αγώνα επιβίωσης, αφοσιωμένοι στην ανατροφή των παιδιών μπορεί να απομακρύνθηκαν, να έχασαν επαφή ο ένας από τον άλλον. Η αναστάτωση είναι μεγάλη, όταν γυρίσουν και κοιτάξουν τον άλλον και νιώσουν ότι δεν ξέρουν πραγματικά πώς άλλαξε ο σύντροφός τους και δεν τον αναγνωρίζουν. Διλήμματα, όπως «Τί έχουμε κοινό;», «Τον/τη θέλω ακόμα;», «Θα με θέλει, όπως έχω αλλάξει;» αρχίζουν να τους βασανίζουν. Κάποιοι «διαλέγουν» ως απάντηση την απομάκρυνση από το σύντροφο. Έτσι, φροντίζουν να μη βρίσκονται μόνοι σαν ζευγάρι, ρίχνονται ολόψυχα στη δουλειά, στην ενασχόληση με την καινούρια ζωή του παιδιού τους ως φοιτητή/τρια, στην ανατροφή των εγγονών, κ.τ.λ.

Το πρόβλημα, βεβαίως, δεν είναι η ενασχόληση με αυτές τις εξαιρετικά χρήσιμες δραστηριότητες- πώς θα τα καταφέρναμε, άλλωστε, σαν κοινωνία χωρίς τη φροντίδα που προσφέρουν οι γονείς μας^[2]; Η δυσκολία προκύπτει, όταν το ζευγάρι «χρησιμοποιεί» αυτές τις δραστηριότητες, για να αποφύγει να μείνει μόνος/η με τον/τη σύντροφο του. Αυτή η αποφυγή αναπόφευκτα στερεί από το ζευγάρι την ευκαιρία να βρει τρόπους να γεμίσει το κενό, γνωρίζοντας ξανά ο ένας τον άλλον.

Και όμως η αναστάτωση αυτής της μεταβατικής φάσης δύναται να οδηγήσει σε μια νέα ισορροπία, αν το άτομο τη δει ως πρόκληση και όχι ως απειλή. Και αυτό γιατί ο χρόνος και η ενέργεια που απελευθερώνονται σε αυτή τη περίοδο είναι σημαντικότατα και μπορούν να επενδυθούν σε νέες δραστηριότητες. Το άτομο έχει την ευκαιρία να κάνει πράγματα που ίσως ήθελε από χρόνια, όπως ταξίδια, εκδρομές, σπουδές, να ανακαλύψει καινούρια ενδιαφέροντα, να περάσει περισσότερο χρόνο με φίλους. Η καινούρια φάση είναι μια πρόκληση και για το ζευγάρι να ξαναανακαλύψουν ο ένας τον άλλον, να χτίσουν κοινά ενδιαφέροντα, να χαράξουν μια κοινή ζωή. Τότε μόνο θα δουν το κενό της αποχώρησης των παιδιών όχι ως λόγο για θρήνο αλλά ως μια δεύτερη ευκαιρία ανανέωσης, κυρίως ψυχικής.

---

[1]  Ο κ. ΑΛΕΞΙΟΥ αρθρογραφεί κάθε Τετάρτη και Σάββατο. (Για τυχόν επισημάνσεις, παρατηρήσεις, επικοινωνία  κ.τ.λ: vaalexiou@yahoo.gr)

[2] Πόσο χρήσιμες είναι αυτές οι δραστηριότητες το γνωρίζουν εκείνα τα ζευγάρια που δεν έχουν στη ζωή κάποιον γονιό ως αρωγό.

ΚΕΙΜΕΝΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ Α' ΤΑΞΗΣ, 5ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ : «Η Νέα Παιδαγωγική»

ΚΕΙΜΕΝΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ Α' ΤΑΞΗΣ, 5ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

Νίκος Καζαντζάκης: «Η Νέα Παιδαγωγική», σχολικό βιβλίο, σελ. 92

ΕΡΓΑΣΙΑ

Μιλώντας με τον παππού ή τη γιαγιά σου, αφού πρώτα διαβάσετε ξανά το κείμενο,  κατόπιν καταγράψτε σε κείμενο (70- 100 λέξεων) τα βιώματα που θα σας πουν (ένα συμβάν, ένα γεγονός, μια κατάσταση) από τα δικά τους παιδικά χρόνια.

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Α' ΤΑΞΗΣ, 5ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

ΕΞΑΣΚΗΣΗ

Βρείτε τι είναι η καθεμιά από τις παρακάτω προτάσεις ως προς τη δομή της.

1. Ο μαθητής διαβάζει Μαθηματικά.

2. Διάβασε γρήγορα. Ο μαθητής είναι μελετηρός.

3. Ο μελετηρός μαθητής διαβάζει καθισμένος στο γραφείο του δωματίου του.

4. Καλά!

5. Η Μαρία δουλεύει.

6. Η Άννα δουλεύει ασταμάτητα από χθες το βράδυ. 

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Β' ΤΑΞΗΣ, 5ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Β' ΤΑΞΗΣ, 5ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΕΞΑΣΚΗΣΗΣ

1. Στις παρακάτω προτάσεις να υπογραμμίσετε το υποκείμενο και να δηλώσετε τη μορφή που έχει.  (Βλέπε, σχολικό βιβλίο, σελ. 14-15)

1.   Ο φοβισμένος δεν ενεργεί σωστά.

2.   Άνθισαν οι μυγδαλιές!

3.   Την παράσταση έκλεψε ένα σκυλάκι.

4.   Οι νέοι έχουν δικαίωμα στο όνειρο.

5.    Η συντροφιά σου είναι πολύ ευχάριστη.

6.   Κι εσύ ήρθες πολύ αργά!

7 .   Κάποιοι δεν συμμερίζονται αυτή την άποψη.

8.    Πρέπει  να μιλήσουμε οι δυο μας.

9.    Ο βρεγμένος τη βροχή δε την φοβάται.

2. Σχηματίστε σύνθετες λέξεις με τα αχώριστα μόρια και τις παρακάτω λέξεις:
(Βλέπε, σχολικό βιβλίο, σελ. 17-18)

τρέχω
αέρας
φεύγω
σκέλη
θεμιτός
φέρω
τρυπώνω
δασώνω

3. Γράψτε μια παράγραφο (80- 100 λέξεων) με την παρακάτω θεματική περίοδο:

 (Βλέπε Σχολικό Βιβλίο: Τετράδιο εργασιών κείμενο 4, σελ. 11)

Ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα στην πόλη που ζω είναι ………