1o ΤΕΣΤ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛ. ΓΛΩΣΣΑ (18/10), Β2, (5ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

1o ΤΕΣΤ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛ. ΓΛΩΣΣΑ (18/10),  Β2,  (5^ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

Σχόλιο: Μέτρια τα πήγατε σήμερα ως τμήμα στο πρώτο τεστ της χρονιάς, παιδιά. Η προσπάθειά μας συνεχίζεται…

Η βαθμολογία έχει ως εξής:

Α/Α	ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΛΟΓΟΥ  18/10/2019
1	10
2	13
3	14,5
4	18,5
5	07
6	14-
7	11,5
8	10
9	12,5
10	11,5
11	14-
12	15,5
13	14-
14	05
15	07
16	17,5
17	Απών
18	13+
19	14,5

Α' ΤΑΞΗ , 5ου Γυμνασίου, ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΡΟΦΟΡΙΚΟΥ-ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ

2^η   ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΡΟΦΟΡΙΚΟΥ-ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ

	ΠΡΟΦΟΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ	ΓΡΑΠΤΟΣ ΛΟΓΟΣ
1	Είναι πιο άμεσος και αυθόρμητος	Υπάρχει χρόνος να προετοιμαστεί προσεχτικά, να διορθωθεί
2	Έχει διακοπές, επαναλήψεις, διορθώσεις	Χρησιμοποιείται συνήθως όταν πομπός και δέκτης βρίσκονται μακριά ο ένας από τον άλλο
3	Εμπλουτίζεται από στοιχεία, όπως χειρονομίες, εκφράσεις προσώπου κλπ	Είναι προσχεδιασμένος και έχει φροντισμένη σύνταξη
4	Είναι απροσχεδίαστος και το λεξιλόγιό του είναι περιορισμένο	Πλούσιο λεξιλόγιο

Α΄ΤΑΞΗ, 5ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ : ΤΑ ΔΟΜΙΚΑ ΤΗΣ ΜΕΡΗ

ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ

Παράγραφος ονομάζεται ένα αυτόνομο τμήμα σε ένα εκτεταμένο κείμενο που διαβάζουμε.

Κάθε παράγραφος  αποτελείται από τρία τμήματα (= Δομικά Μέρη)

α) Θεματική Περίοδος: Είναι το πρώτο μέρος της παραγράφου. Το πιο σημαντικό. Στο τμήμα αυτό ο συγγραφέας εκφράζει σύντομα αλλά με σαφήνεια (= ξεκάθαρα) την άποψη του για ένα θέμα.

β) Σχόλια-Λεπτομέρειες: Είναι το δεύτερο (και μεγαλύτερο, πιο εκτεταμένο) μέρος της παραγράφου. Στο τμήμα αυτό ο συγγραφέας επεξηγεί και τεκμηριώνει την άποψη που εξέφρασε πιο πάνω.

γ)  Κατακλείδα- Πρόταση: Το τελευταίο τμήμα της παραγράφου. Σε αυτή ο συγγραφέας επαναδιατυπώνει την άποψη του (την ξαναλέει δηλαδή με διαφορετικά λόγια-λέξεις). Το τμήμα αυτό μπορεί και να απουσιάζει κάποιες φορές.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

            Η τηλεόραση έχει μεγάλη ευθύνη για τη συρρίκνωση της ελληνικής γλώσσας. Κι αυτό γιατί η τηλεόραση βασίζεται στην εικόνα, που θεωρείται γρήγορη, άμεση, «εύκολη», ζωντανή και ευχάριστη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να παραγκωνίζεται στη συνείδηση των Ελλήνων ο λόγος και ειδικά ο γραπτός. Από την άλλη, πολύ συχνά συναντάμε στην τηλεόραση δημοσιογράφους με κακή έως και ανύπαρκτη γλωσσική κατάρτιση. Οι άνθρωποι αυτοί, που χειρίζονται δημόσια το λόγο, γίνονται αρνητικά γλωσσικά πρότυπα για ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Τέλος, η γλώσσα της τηλεοπτικής διαφήμισης είναι κωδικοποιημένη και γεμάτη νεολογισμούς. Με αυτό τον τρόπο περιορίζει την εκφραστικότητα της γλώσσας και αλλοιώνει τα νοήματά της. Γενικότερα, λοιπόν, η τηλεόραση βλάπτει τη γλώσσα όχι μόνο όσων την παρακολουθούν, αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας.

Εργασία

Έχοντας υπόψη τα παραπάνω να αναπτύξετε και εσείς τώρα σε παράγραφο μία από   τις παρακάτω θεματικές προτάσεις (κείμενο 80- 100 λέξεων):

1. Αυτός ο/η  εκπαιδευτικός μού είναι πολύ συμπαθής. Και αυτό γιατί, πρώτον,…..

2. Αυτή η εκδρομή θα μου μείνει αξέχαστη. Και αυτό γιατί, πρώτον,…..

3.Οι φετινές διακοπές θα μου μείνουν αξέχαστες. Και αυτό γιατί, πρώτον,…..

1o ΤΕΣΤ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛ. ΓΛΩΣΣΑ (15/10), Τμήμα Γ1, (5ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

1o ΤΕΣΤ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛ. ΓΛΩΣΣΑ (15/10),  Γ1,  (5^ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ)

Σχόλιο: Μέτρια τα πήγατε σήμερα ως τμήμα στο πρώτο τεστ της χρονιάς, παιδιά. Η προσπάθειά μας συνεχίζεται…

Η βαθμολογία έχει ως εξής:

Α/Α	ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΛΟΓΟΥ  15/10/2019
1	11
2	07
3	14
4	17,5
5	19
6	17
7	19-
8	08
9	13
10	13,5
11	16
12	07
13	05
14	14,5
15	17
16	Απούσα
17	18,5
18	15-
19	15
20	Απών

..............................................................................................

Επιπλέον, σας παραθέτω μια Άσκηση Πολυσημίας για το επόμενο μάθημα, την ερχόμενη Τρίτη 22/10, ώστε να εξασκηθείτε.

Άσκηση Πολυσημίας

Χρησιμοποίησε τις παρακάτω λέξεις (σε τρεις προτάσεις τη μια, σε δύο την άλλη, επιλογή δική σας) με διαφορετικό κάθε φορά περιεχόμενο, προκειμένου να δημιουργήσεις εκφράσεις με ποικίλη σημασία (πολυσημία):   σκηνή,  έκθεση.

ΜΑΘΗΤΕΣ και ΓΟΝΕΙΣ Β’ Μέρος: Επιτρεπτικοί- παραχωρητικοί γονείς

Επιμέλεια: Βασίλης Αλεξίου, Φιλόλογος [1]

Η νέα σχολική χρονιά κλείνει τον πρώτο της μήνα και ήδη οι εκπαιδευτικοί έχουν σχηματίσει μια πρώτη εικόνα για τους μαθητές τους. Μέσα όμως από την προσωπικότητα του κάθε μαθητή διακρίνουν και τον τύπο του γονέα που βρίσκεται πίσω του. Σε δύο κείμενα, με βάση απόψεις ειδικών, αλλά εμπλουτισμένα και με δικά μου στοιχεία και βιώματα θα παρουσιάσω τα χαρακτηριστικά αυτών των γονέων, τους οποίους αδρομερώς κατατάσσω σε δύο κατηγορίες: στους απαιτητικούς γονείς και στους επιτρεπτικούς (παραχωρητικούς) γονείς[2].

                                                  

ΜΑΘΗΤΕΣ και ΓΟΝΕΙΣ

Β’ Μέρος: Επιτρεπτικοί- παραχωρητικοί γονείς

Στο προηγούμενο κείμενό μας μιλήσαμε για τα χαρακτηριστικά των απαιτητικών γονέων[3]. Σήμερα θα μιλήσουμε για τον άλλο τύπο γονιού: του υπερβολικά επιτρεπτικού- παραχωρητικού. Οι υπερβολικά επιτρεπτικοί-παραχωρητικοί γονείς παραχωρούν και επιτρέπουν στο παιδί τα πάντα, χωρίς να προσφέρουν καθοδήγηση και χωρίς να το βοηθούν να μαθαίνει από τις συναισθηματικές του εμπειρίες. Η έλλειψη ορίων σημαίνει συνήθως και απουσία κανόνων στην οικογένεια. Δεν προσφέρουν στο παιδί τους τη δυνατότητα να αποκτήσει τρόπους διαχείρισης των δύσκολων καταστάσεων. Έτσι, τα παιδιά δε μαθαίνουν πώς να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα που τυχόν προκύπτουν.

Βέβαια, οι γονείς αυτοί, με την υπερβολική αποδοχή, επιδιώκουν την ευτυχία του παιδιού τους. Μπορεί να συμπάσχουν με το παιδί, στη συνέχεια, όμως, δε γνωρίζουν πώς να το καθοδηγήσουν στον χειρισμό των δύσκολων καταστάσεων και των αρνητικών συναισθημάτων που αυτές ίσως τού προκαλέσουν. Το παιδί των υπερβολικά επιτρεπτικών-παραχωρητικών γονέων δεν έχει γνωρίσει όρια σε ανάρμοστες συμπεριφορές και δεν έχει μάθει να βρίσκει κατάλληλες διεξόδους, για να εκτονώσει τον θυμό ή την επιθετικότητά του.

Οι επιτρεπτικοί-παραχωρητικοί γονείς, εγκλωβισμένοι συνήθως στην απεριόριστη αγάπη

τους, θεωρούν ότι ο ρόλος τους εκπληρώνεται δίνοντας απεριόριστη ελευθερία στη συναισθηματική έκφραση του παιδιού τους, που την θεωρούν κάτι σαν βαλβίδα εκτόνωσης που θα οδηγήσει στη λύση του προβλήματος. Τα παιδιά, όμως, καθώς δεν έχουν καθοδήγηση, δε μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν, να ελέγχουν και γενικά να διαχειρίζονται τις δύσκολες καταστάσεις και τα συναισθήματά τους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δυσκολεύονται να αποκτήσουν συγκεκριμένες συναισθηματικές και κοινωνικές δεξιότητες, όπως να έχουν αυτοέλεγχο, να τα πάνε καλά με συνομηλίκους τους και να διατηρούν φιλίες.

Τέλος, υπάρχει και μια ακόμη κατηγορία γονέων, η χειρότερη κατ’ εμέ: οι αποστασιοποιημένοι. Οι αποστασιοποιημένοι γονείς θεωρούν ότι τα συναισθήματα των παιδιών τους είναι ασήμαντα, παράλογα και συχνά τα παρα­γνωρίζουν. Επιδιώκουν τη γρήγορη εξαφάνιση των αρνητικών συναισθημάτων των παιδιών. Προσπαθούν με περισπασμούς να αναστείλουν τα συναισθήματα των παιδιών τους, γιατί τους προκαλούν σύγχυση και άγχος. Συχνά γελοιοποιούν ή ελαχιστοποιούν τα συναισθήματα των παιδιών τους. Οι γονείς αυτοί συνήθως δεν έχουν επίγνωση ούτε των δικών τους συναισθημάτων ούτε των άλλων. Φοβούνται μήπως χάσουν το συναισθηματικό έλεγχο. Νιώθουν άβολα, φοβούνται, πιέζονται, ενοχλούνται, πληγώνονται ή πνίγονται από τα συναισθήματα των παιδιών τους.

Τα παιδιά των «αποστασιοποιημένων» συναισθηματικά γονέων μαθαίνουν ότι τα συναισθήματά τους είναι λανθασμένα και χωρίς αξία. Δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν και να αποδεχθούν ιδιαίτερα τα αρνητικά τους συναισθήματα και πιστεύουν ότι κάτι «δεν πάει καλά» όταν νιώθουν έτσι. Τέλος, είναι πιθανό να αντιμετωπίσουν δυσκολίες και στην έκφραση και διαχείριση των συναισθημάτων τους.

Ο καλύτερος τύπος γονέα αναφορικά με το είδος της συναισθηματικής διαπαιδαγώγησης που χρησιμοποιεί προς το παιδί του είναι ο λεγόμενος «συναισθηματικός μέντορας». Ο γονέας-συναισθηματικός μέντορας δια­παιδαγωγεί το παιδί του σύμφωνα με κάποιες βασικές αρχές συναισθηματικής αγωγής. Αλλά για του γονείς αυτούς θα μιλήσουμε πολύ αργότερα, όταν θα πλησιάζει η εποχή που τα παιδιά παίρνουν τις πρώτες αξιολογικές επιδόσεις τους (βαθμοί τριμήνων- τετραμήνων).

---

[1]  Ο κ. ΑΛΕΞΙΟΥ αρθρογραφεί κάθε Τετάρτη και Σάββατο στην εφημερίδα της Καρδίτσας «Πρωινός Τύπος». (Για τυχόν επισημάνσεις, παρατηρήσεις, επικοινωνία  κ.τ.λ: vaalexiou@yahoo.gr)

[2] Ο γονεϊκός τύπος «επιτρεπτικοί – παραχωρητικοί γονείς» δημιουργήθηκε από τον ψυχολόγο John. Gottman, κορυφαίου επιστήμονα στη συναισθηματική νοημοσύνη των ανθρώπων στη νεανική τους ηλικία.

[3] Βλέπε Π.Τ., 12/10/2019, σελ. 3, ΜΑΘΗΤΕΣ και ΓΟΝΕΙΣ: Α’ Μέρος: Απαιτητικοί γονείς.

ΑΣΚΗΣΗ για τις ΟΝΟΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ, Γ΄ΤΑΞΗ, 5ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Γ΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

2^Η ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΥΣΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Α΄ Μέρος: ΟΝΟΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Να εντοπιστεί η δευτερεύουσα ονοματική πρόταση στην κάθε περίοδο και κατόπιν, αφού την χαρακτηρίσετε, να γράψετε πως εισάγεται και ποιος είναι ο συντακτικός της ρόλος:

1.  Βλέπω πως προετοιμάστηκες καλά.

2. Είμαι πρόθυμος να πληρώσω τη ζημιά.

3. Είμαι βέβαιος ότι θα νικήσετε.

4. Τον βασάνιζε ένας μεγάλος φόβος, μήπως το μάθει ο πατέρας του.

5. Φαίνεται  πως θα βρέξει.

6. Κοίταξε μην κάνεις λάθος.

  

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

ΜΑΘΗΤΕΣ και ΓΟΝΕΙΣ - Α' Μέρος: Απαιτητικοί γονείς

Επιμέλεια: Βασίλης Αλεξίου, Φιλόλογος [1]

Η νέα σχολική χρονιά κλείνει τον πρώτο της μήνα και ήδη οι εκπαιδευτικοί έχουν σχηματίσει μια πρώτη εικόνα για τους μαθητές τους. Μέσα όμως από την προσωπικότητα του κάθε μαθητή διακρίνουν και τον τύπο του γονέα που βρίσκεται πίσω του. Η Ηρώ Μυλωνάκου – Κεκέ, στο βιβλίο της «Συνεργασία Σχολείου Οικογένειας και Κοινότητας. (Ιδιωτική έκδοση, 2009), σκιαγραφεί τα χαρακτηριστικά του κάθε τύπου. Σε δύο κείμενα, εμπλουτισμένα και με δικά μου στοιχεία και βιώματα θα παρουσιάσω τα χαρακτηριστικά αυτών των γονέων, τους οποίους αδρομερώς κατατάσσω σε δύο κατηγορίες: στους απαιτητικούς γονείς και στους επιτρεπτικούς (παραχωρητικούς) γονείς[2].

ΜΑΘΗΤΕΣ και ΓΟΝΕΙΣ

Α’ Μέρος: Απαιτητικοί γονείς

Οι απαιτητικοί γονείς ζητούν από τα παιδιά τους να ακολουθούν συστηματικά και αδιαμαρτύρητα ένα βαρύ και, συχνά, δυσβάσταχτο πρόγραμμα, που οι ίδιοι προκαθορίζουν, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες και τις ανάγκες του κάθε παιδιού. Το πρόγραμμα που επιβάλλουν οι απαιτητικοί γονείς σχετίζεται είτε με υπερβολικές σχολικές υποχρεώσεις, όπως για παράδειγμα η προετοιμασία για το σχολείο, τα πρόσθετα μαθήματα, τα φροντιστήρια είτε με εξωσχολικές συναφείς υποχρεώσεις, όπως η εκμάθηση ξένων γλωσσών, η μουσική, το θέατρο, ο χορός, η συμμετοχή σε αθλήματα και άλλα.

Αυτή η ρύθμιση της ζωής του παιδιού, ακόμη και στις λεπτομέρειες, χωρίς να προβλέπεται

χρόνος για παιχνίδι ή ανάπαυση, συχνά εξαντλεί τις δυνάμεις του και καθιστά τους γονείς κουραστικούς. Με αυτό τον τρόπο οι γονείς επιβάλλουν μια μονότονη ζωή, γεμάτη υποχρεώσεις, ασύμβατη συχνά με την ιδιοσυγκρασία και τις ανάγκες του παιδιού, ενώ, ταυτόχρονα, το εμποδίζουν να αποκτήσει αίσθημα ευθύνης και πρωτοβουλίας.

Να τι γράφει ένας μαθητής: «Είμαι μαθητής της Α΄ Γυμνασίου. Σ’ αυτή την τάξη τα μαθήματα είναι περισσότερα και δυσκολότερα απ’ ό,τι στο Δημοτικό σχολείο. Ο χρόνος για τη μελέτη πολλαπλασιάστηκε, οι ελεύθερες ώρες μειώθηκαν. Ώρες για παιχνίδι σχεδόν δεν υπάρχουν στο ημερήσιο πρόγραμμά μου. Στο τέλος της σχολικής ημέρας, ύστερα από εντατική παρακολούθηση και συμμετοχή στα μαθήματα, αρχίζει το μεγάλο μου βάσανο. Αφού γευματίσω, θα ξεκουραστώ λίγο και αμέσως μετά θα αρχίσω το διάβασμα. Τι να πρωτοδιαβάσω όμως; Μαθηματικά, Αρχαία, Ιστορία, Θρησκευτικά; Μεγάλος μπελάς! Για την Ιστορία έχω να διαβάσω πολλές σελίδες, στα Μαθηματικά να λύσω αρκετές ασκήσεις, στα Αρχαία να γράψω εργασία. Από τη μια πλευρά οι εξισώσεις, από την άλλη ο Οδυσσέας και η Ναυσικά, όλα μαζί πραγματικά με έχουν τρελάνει. Τι να κάνω όμως;

Βλέπετε, σήμερα έχουν αυξηθεί οι απαιτήσεις της κοινωνίας, γι’ αυτό πρέπει, επίσης, να μάθω τουλάχιστον δύο ξένες γλώσσες, σε ηλικία που δεν έχω μάθει ακόμη καλά- καλά τα ελληνικά. Έτσι, εκτός από τα μαθήματα του σχολείου μου, έχω καθημερινά να διαβάζω αγγλικά και γερμανικά, που είναι επίσης πολύ δύσκολα. Έπειτα, λοιπόν, από απασχόληση πολλών ωρών και στις ξένες γλώσσες, με το κεφάλι «καζάνι», γυρίζω σπίτι να συνεχίσω τη μελέτη των υπόλοιπων μαθημάτων. Ζαλισμένος διαβάζω όσο ακόμη κρατούν οι δυνάμεις μου. Η ώρα τώρα είναι 9.00 το βράδυ. Είναι ώρα για φαγητό.

Μα επιτέλους, βαρέθηκα πια! Τα μαθήματά μου παρουσιάζουν βέβαια ενδιαφέρον, αλλά έλα που πρέπει να έχω και ελεύθερες ώρες για παιχνίδι και ξεκούραση! Όσο κι αν προσπαθώ όμως να εξοικονομήσω αυτές τις ελεύθερες ώρες, δεν τα καταφέρνω. Ούτε παιχνίδι, ούτε ξεκούραση λοιπόν. – Τι κατάσταση είναι αυτή; Τι θα γίνει, επιτέλους;»

Συνεχίζεται …

---

[1]  Ο κ. ΑΛΕΞΙΟΥ αρθρογραφεί κάθε Τετάρτη και Σάββατο στην εφημερίδα της Καρδίτσας «Πρωινός Τύπος». (Για τυχόν επισημάνσεις, παρατηρήσεις, επικοινωνία  κ.τ.λ: vaalexiou@yahoo.gr)

[2] Ο γονεϊκός τύπος «επιτρεπτικοί – παραχωρητικοί γονείς» δημιουργήθηκε από τον ψυχολόγο John. Gottman, κορυφαίου επιστήμονα στη συναισθηματική νοημοσύνη των ανθρώπων στη νεανική τους ηλικία.